Dave in the cave & meeting ‘The Beast’

Op de foto: Paradise Cave

StatistiekenHee lezers! Ik heb eens een blik geworpen op mijn statistieken. Leuk dat jullie met zovelen meelezen! Sinds april heeft de site in totaal 524 unieke bezoekers gehad, samen goed voor 1628 paginaweergaves. Aan de rechterkant de statistieken voor juni. Motiveert me zeker om door te blijven typen!

De vlucht naar Dong Hoi verliep soepeltjes! Het kleine vliegveld lag vlakbij het stadje en gezien mijn godsgruwelijk vroege vlucht was ik rond rond 09:00 klaar om de omgeving te verkennen. In Dong Hoi zelf is niet enorm veel te beleven, mensen gebruiken het vooral als uitvalsbasis om de grotten in Phong Nha te bezoeken. Dat was ook mijn plan. Ik heb een schakelbrommer gehuurd om de ongeveer 40km naar de grotten af te leggen. De dag begon prachtig, maar in Azië kan het weer van het ene op het andere moment omslaan. Ik kon net op tijd onder een afdakje met drie andere Vietnamezen schuilen voor de korte hevige stortbui.

Na deze stop & go kwam ik zonder problemen aan bij de Dark Cave. Hier kan je o.a. zwemmen en ziplinen. Deze grot bleek in het weekend nogal populair onder de locals; er was een wachttijd van een paar uur. Dat was ik niet van plan en ik volgde het voorbeeld van een stel dat ik al eerder onderweg had zien rijden: door naar de Paradise Cave. Het was een flinke klim naar boven om bij de ingang van de grot te komen, maar: wow! Misschien ben ik als cave-rookie snel onder de indruk, maar ik vond de grot heel indrukwekkend.

Binnen kwam ik het stel weer tegen en we raakten aan de praat. Michael, een Oostenrijker en Rita, zijn Letse vriendin waren op twee motoren vanuit Hanoi vertrokken, onderweg naar Ho Chi Minh stad (beter bekend als Saigon). Ze reisden samen met hun minion-doll, Dave. Dave is tevens de hoofdpersoon in hun reisverslagen; updates aan het thuisfront bestaan uit foto’s van Dave op diverse locaties: ‘Dave eating streetfood’, ‘Dave on the beach’ en nu dus ook: ‘Dave in the cave’. Toen we de grot na ongeveer een uur rondlopen weer wilden verlaten was het buiten aan het stortregenen. Fijn, als je nog 40km terug moet rijden. We besloten de bui af te wachten, na ongeveer een uur klaarde het wat op en besloot ik met Michael en Rita een drankje te gaan drinken.

Ergens in de middle of nowhere, een hobbelig, modderig landweggetje af lag ‘The Pub with Cold Beer’, een family-run restaurant en homestay. De kinderen daar brachten ons drankjes en kwamen gezellig bij ons zitten (zie een van de foto’s). Ze wist, zodra ze mijn iPhone-code had afgekeken, feilloos de spelletjesmap te vinden. Het bier dat ze serveerden was inderdaad lekker koel, maar er was meer: voor een bescheiden bedrag per kilo kon je een levende kip uitzoeken om die vervolgens klaar te maken voor bereiding, lees: zelf te doden en te slachten. Aangezien we niet zoveel honger hadden dat we een hele kip op zouden krijgen en geen van ons de amateurslager wilde uithangen, konden de kippen van de pub nog een dag langer de weg oversteken. De spiesjes met groenten en met name de huisgemaakte verse pindasaus waren geweldig.

Een paar drankjes verder en met een volle maag overvielen Michael en Rita me ineens met de vraag of ik zin had om met ze mee te rijden op een van hun motoren. Even denken? JA! Rita wilde een paar dagen een ‘break from driving’. Ze zouden met z’n tweeën + bagage op de motor van Michael stappen en ik mocht met mijn backpack op ‘The Beast’, Rita’s motor. Wat voor Rita een welkome pauze was, betekende voor mij een buitenkansje om een flink stuk van de Ho Chi Minh trail op de motor te doen, wat ik toch al van plan was. Awesome!

Achter ‘The Beast’ een Honda Win met 110cc, zit ook nog een mooi verhaal: Michael & Rita hebben deze motor namelijk gratis gekregen van de vorige eigenaar. Waar je normaal gesproken tussen de $200-$300 betaalt voor een motor, heeft deze motor maar één voorwaarde: je moét hem ook weer gratis weggeven aan een volgende reiziger. Inmiddels heeft Beast ook een Facebookpagina, waarop toekomstige drivers updates kunnen plaatsen. Zo kun je volgen hoe vaak de gratis motor van noord naar zuid en weer van zuid naar noord Vietnam gaat.

De volgende dag kwamen ze me in alle vroegte oppikken bij mijn hostel. We zouden die dag naar Hué rijden, een tocht van ongeveer 190km. Dat ging, ondanks wat regenval onderweg, voorspoedig. Heerlijk om weer eens een lang stuk te rijden, door dorpjes, langs de zee en met mooie uitzichten. In Hué bekeken we de Royal Palace (camera vergeten mee te nemen). Verder was het geen uitermate boeiende plek, dus de volgende dag reden we al door naar Hoi An, iets van 180km verderop aan de Vietnamese kust.

Over Hoi An, waar ik vier nachten doorbracht, de volgende keer meer!

 

 

Een gedachte over “Dave in the cave & meeting ‘The Beast’

Reacties zijn gesloten.