Angkor Wat

Op de foto: Sunrise bij Angkor Wat.

Siem Reap was de laatste bestemming die ik samen met Toine en Luuk zou bezoeken. Zij zouden na twee dagen doorreizen naar Kampot in het zuiden van Cambodja. We kwamen ’s ochtends vroeg aan in Siem Reap. De eerste nacht hadden we een redelijk comfortabel guesthouse geboekt met een driepersoonskamer. Zwembadje erbij, ligbedjes eromheen.. need I say more? We huurden fietsen om de stad en omgeving te verkennen. Siem Reap is een stuk knusser en compacter dan Phnom Penh en veel meer gericht op toeristen, getuige de vele resorts en hotels. In het centrum vind je Pub Street, een straat vol barretjes en restaurants waar we later nog nader kennis mee zouden maken. We deden een poging om het museum te bezoeken, maar $18 entreegeld per persoon was ons toch iets te gortig. Ja, achttien dollar. Dat is pittig duur voor Aziatische begrippen. Debet hieraan is het feit dat Angkor Wat het bekendste tempelcomplex op het continent is. Dat trekt nogal wat toeristen met diepere zakken dan de gemiddelde backpacker.

Na onze fietstocht boekten we voor de volgende dag onze Angkor Wat tour: voor dag en dauw op om de sunrise te kunnen zien. Dan terug naar het guesthouse voor ontbijt, om vervolgens weer met onze tuktukdriver naar Angkor Wat te rijden voor de rest van het tempelcomplex: de grand tour. We besloten de dag aan de rand van het zwembad, waarna we een hapje en wat drankjes gingen doen in het centrum. Niet tot laat, want.. 04:30 wekker. Je moet er wat voor over hebben.

Als je denkt dat sunrise bij Angkor Wat een intieme aangelegenheid is, think again. Om 05:00 ’s ochtends stonden we in een van vele de lange rijen voor de rinkelende kassa’s van het tempelcomplex. Kosten per persoon: $20 voor een dagpas. We zagen het langzaam lichter worden terwijl we richting het viewpoint voor de zonsopgang liepen, waar honderden mensen al met (video)camera’s, GoPro’s, tablets en telefoons klaarstonden om het spektakel vast te leggen. Hoewel je dus niet echt alleen bent en alle locals je ontbijt proberen te verkopen, is het toch een magische ervaring. We bleven ongeveer anderhalf uur, alvorens terug te gaan voor een broodnodig hapje eten in ons guesthouse.

Vervolgens weer terug om de grand tour te doen. Er zijn twee rondjes Angkor Wat waaruit je kunt kiezen: de small tour van een halve dag; een kleine ronde met de belangrijkste tempels en de grand tour, een grote ronde waar je een volle dag over doet, met nog meer tempels.

Mocht je nou gaan: kies voor de small tour. Echt. Hoewel je in het begin nog alles prachtig en overweldigend vindt, trekt dit gevoel na tempel nummer negen enigszins weg. Zo niet de zinderende hitte waar we in liepen. Gelukkig voorzag onze chauffeur ons wel constant van koel water. Tempel overdosis dus. Zelfs na een uitgebreide lunchbreak hervonden we niet meer het enthousiasme waarmee we de eerste paar tempels hadden bekeken en beklommen. De laatste drie tempels liepen we voor de vorm nog even snel doorheen, maar echt genieten was het niet meer. Ook de meest doorgewinterde tombraider doet er waarschijnlijk goed aan om de small tour te doen, of de grand tour uit te spreiden over twee dagen. Wat dat betreft hadden we naar het advies van onze tuktukdriver moeten luisteren.

Na een lange dag keerden we terug. Toine en Luuk zouden diezelfde nacht de bus pakken naar het zuiden. Ik zou verkassen naar het Mad Monkey hostel, meer in het centrum gelegen. Aldaar duurde het niet lang voordat ik een nieuwe gezellige groep had gevonden. Ik had vooraf nog plannen om een aantal andere activiteiten en daytrips te ondernemen, maar na wat research leek er eigenlijk weinig echt de moeite waard, zeker voor de bedragen die gerekend werden. Gevolg: de backpackers die Angkor Wat al hadden bekeken hadden alle reden om lekker aan het zwembad te liggen en ’s avonds pub street onveilig te maken. Twee gezellige avonden en een relaxt dagje waren het resultaat. Om me voor te bereiden op mijn volgende bestemming: de eilanden in het zuiden van Thailand, kocht ik op de markt vast een hangmat. Klaar voor de bountystranden en cocktails stapte ik na drie nachten in Siem Reap op het vliegtuig richting Krabi.

Next time: doe ik een grade 5-9 (of 6a) rockclimb bij Railay beach; zit het hostel ineens tjokvol Nederlanders en pakken we met een grote groep de boot naar Koh Phi Phi! 

 

Een gedachte over “Angkor Wat

Reacties zijn gesloten.