Onderduiken in Thailand & KL

Op de foto: Bountystrandje ergens op Koh Samui

Hello there! Mijn eerste eilanddagen op Koh Phi Phi smaakten naar meer (naar zee eigenlijk) dus vol enthousiasme togen we van Ao Nang met een bus en een boot naar Koh Tao, hét eiland bij uitstek om te duiken.

Mijn oorspronkelijke plan was om mijn PADI Open Water certificaat in Indonesië te behalen, op de Gilli eilanden. Maar, zo realiseerde ik me pas op Koh Tao, drie dagen afwezigheid om te duiken zou niet zo gezellig zijn voor Romy, aangezien die niet kan duiken vanwege een probleem met haar oren. Bovendien; als ik mijn PADI nu vast zou halen, zou ik overal op Indonesië een dag(deel) kunnen duiken. Tijd om mijn oorspronkelijke plannen te herzien dus.

Het Central Hostel in Koh Tao wordt gerund door Rolf, een gouden kerel uit Utrecht met wie we tijdens ons verblijf vele avonden biertjes hebben gedronken. Via hem kwamen we ook bij een duikschool terecht. Andere Nederlanders in het hostel waren ons al voorgegaan en hadden goede verhalen over de Nederlandse Robert van ‘Onderduiken in Thailand‘. Robert was was weer onderdeel van ‘Golden divers‘, gerund door.. je raadt het al: nog een Nederlander. Ik begin me serieus af te vragen of er daar in Nederland nog wel mensen op straat te vinden zijn, met de hordes landgenoten die hier op de eilanden rondlopen.

Onze course verliep erg relaxed. Meteen op de eerste dag konden we al een deel van de theorie doen en op dag twee scoorde ik zonder al teveel moeite 100% op het examen. Op naar het water! Niet in het zwembad, maar gewoon meteen de zee in om de basisvaardigheden te leren. In een rustig ondiep stuk bij de ‘Japanese Gardens’ leerden Robert en zijn dive master trainee ons hoe te handelen bij een volgelopen masker, een respirator die uit je mond raakt, een bril die van je hoofd raakt en hoe te handelen in diverse noodsituaties. Wat erg fijn was is dat we met twee cursisten en twee instructeurs waren. Genoeg individuele aandacht dus en ook de ruimte voor mij om wat langer door te duiken, toen Arthur, die in het begin iets minder rustig was, zijn lucht had verbruikt.

Op de eerste duikdag hebben we al fantastische dingen gezien. Koraalriffen en uiteenlopende kleurrijke, tropische vissen in alle soorten en maten. Onder water bevindt zich een totaal andere wereld die erom schreeuwt om verkend te worden. Als je na een duik van zo’n vijfenveertig minuten weer bovenkomt moet je echt weer even omschakelen naar de wereld boven water. Die vergeet je namelijk volledig door al het moois dat je op de bodem ziet.

Duikdag twee en  drie waren al even prachtig. We leerden duiken met het kompas, doken tot 18 meter diep en verfijnden onze techniek. Hoewel ik geen expert ben op visgebied weet ik dat we onder meer de triggerfish, grouper, stingray, clownfish (nemo), pufferfish, moonfish hebben gezien. Ik hoef nooit meer een tropisch aquarium in huis te hebben.

Op de vooravond van ons duikavontuur waren er nog een aantal Nederlanders aangekomen bij het Central Hostel, om met zijn allen de dertigste verjaardag van Arjen te vieren. Een feestje dat begon met het aankleden van Arjen in een jurk, met bijbehorende make-up en goedgevulde bh. Rolf had een chocoladetaart met opdruk geregeld en de avond ging eerst van het hostel naar de bar waar Rolf’s vriendin werkte, om te eindigen in de barstraat van het eiland. Het was een hilarische avond, met name vanwege alle reacties op de mooie outfit van de jarige.

Na het feesten en het duiken, bleef ik nog twee dagen op Koh Tao. Mooie pubcrawl meegepakt met Arthur (weer een gratis shirtje erbij in m’n zich gestaag vullende backpack) en een dagje het eiland rondgescheurd op een scooter. Ik begrijp nu waarom mensen de scooterverwondingen waarmee er zovelen rondlopen ‘Koh Tao tattoos’ noemen. De wegen op het eiland zijn zo steil dat de scooter die we huurden sommige hellingen niet aankon met twee man erop. Daar kom je dan halverwege de helling achter en als je niet oppast loop je een aanzienlijk risico om op je plaat te gaan. Maar: ik heb het weer zonder verwondingen overleefd.

Op naar Koh Samui. Na alle activiteiten en feestjes op Koh Tao en het vasteland was ik wel toe aan even volledig relaxen. Ik was nog even in de verleiding om de half moon party mee te pakken op Koh Pagnan, maar besloot voor de rust van Koh Samui te kiezen. Ik dacht daar een leuk hostel te hebben geboekt, maar eenmaal aangekomen vielen locatie, dorms en sfeer tegen. Daarop besloot ik mijn boeking te cancellen en voor mezelf een hotelkamer te boeken aan de andere kant van het eiland. Daar ben ik twee dagen heerlijk alleen geweest. Het klinkt misschien gek, maar als je constant in hostels onder de mensen bent, is het af en toe heerlijk om even all alone te zijn en met niemand te praten. Zonder geheel in een apaat te veranderen, heb ik een rondje eiland gedaan op de scooter, bij de plekjes die ik had uitgezocht lekker geluncht en gedineerd en heb ik twee nachten genoten van de rust en luxe van een private room met eigen badkamer en een double bed.

Toen moest ik mezelf toch weer onder de mensen gaan begeven. Na twee nachten op Samui had ik een vlucht naar Kuala Lumpur, wat betekende dat ik Thailand voorlopig even vaarwel moest zeggen. Op een goddeloos tijdstip werd ik opgepikt bij mijn hotel, om via minivan – boot – bus – vliegtuig naar de hoofdstad van Maleisië te reizen, mijn laatste solostop voordat ik op Bali na twee maanden weer herenigd zou worden met Romy!

Kuala Lumpur bevestigde het gevoel dat ik al eerder uitsprak over de Aziatische steden: ik ben geen groot fan. Ze hebben allemaal nightmarkets, een Chinatown, drukte, taxichauffeurs die je proberen te flessen en hogere prijzen. Ik moet wel zeggen dat Kuala Lumpur wel een van de betere steden tot nu toe is gebleken. 

De oplossing voor het taxiprobleem is nog steeds: Uber! Bestellen via de app op je telefoon, betrouwbaar en verreweg het voordeligst. Voor wie het ook eens (in NL) wil proberen, als je mijn promocode gebruikt krijgen we allebei een gratis rit (tot een X bedrag). Promocode: ubertonkool

In mijn dorm ontmoette ik een Canadees stel, met wie ik beide dagen ben opgetrokken. Na aankomst de Petronas Towers by night gezien (indrukwekkend!) en een hapje gegeten bij een goedkoop Indiaas restaurantje. De volgende dag: indoor climbing! Op ongeveer twintig minuten (met Uber) rijden uit het centrum zit een enorme shopping mall, waar Hoog Catharijne wel een keertje of dertig in past. Ergens binnen bevindt zich ook de grootste indoor klimhal van Zuidoost-Azië. Daar hebben we de middag en het begin van de avond gespendeerd aan bouldering; ongezekerd klimmen op beperkte hoogtes, met dikke matten eronder. Goede exercise en ik vind klimmen inmiddels zo leuk, dat ik bij terugkomst ga kijken wat de opties in/om Utrecht zijn!

Helaas kon ik niet langer in Maleisië blijven. Ik had graag nog meer van het land gezien, maar.. tegen mijn volgende bestemming konden geen honderd rockclimbs en duikavonturen op: Bali met Romy!

Daarover later meer. Misschien dat het iets langer dan gebruikelijk duurt ;-).

Een gedachte over “Onderduiken in Thailand & KL

Reacties zijn gesloten.